Hambergit – Właściwości

Skład: 19% Be, 12% B

Wzór: Be2BO3(OH), Be2[OH,F]BO3

Układ krystalograficzny: rombowy

Twardość: 7,5

Gęstość: 2,36

Rysa: biała

Barwa: bezbarwny, żółtawy do szarawego

Hambergit

 

Połysk: szklisty

Łupliwość: doskonała, kruchy

Przełam: nierówny

Współczynniki załamania: n alfa = 1,5536

Dwójłomność: silna, 0,072. Jest to najniższa wartość wśród kamieni jubilerskich, jest więc prawie niemożliwy do podrobienia.

Hambergit – Występowanie

Minerał związany z pegmatytami zasobnymi w alkalia.

Pierwsze znane wystąpienie nastąpiło w południowej Norwegii w okolicach Helgaraen, u wejścia do fiordu Langesund.

Występowanie:

Świat:

Anjanabanoana, Madagaskar ( obecnie największe źródło minerału);
Molo, Myanmar (większa część to są małe kryształy); Indie; Czechy; California, U.S.A.; fiord Langesund, Norwegia (małe ilości) ; Kaszmir, Rosja, Birma

 

Hamberlit – Historia

Hambergit odkryty został w maju 1889 r. przez Waldemara Christophera Bröggera w Helgeraen, Fiordzie Langesund, w Norwegii. Nazwany został na cześć Axela Hamberga (1863-1933) mineraloga szwedzkiego.

 

Opis minerału

Prawdopodobnie pierwszy opis minerału

 

 

Odkrywca

Axel Hamberg