Angielski: Sinhalite
Niemiecki:    Sinhalit
Rosyjski:    Синхалит
Chiński:    硼铝镁石

Miejsca występowania: Sri Lanka, Birma, Nowy Jork. W mniejszych ilościach także Rosja, Kanada, Chiny.

W postaci wyrostków występuje w nim igiełkowaty goethyt.

Skład chemiczny: MgAl(BO4), boran magnezowo-glinowy, Procentowo: MgO — 31,96; Al₂O₃ — 40,43; B₂O₃ — 27,61.
Twardość: 6,5
Układ krystalograficzny: rombowy
Gęstość minerału: 3,47 – 3,49 g/cm³
Kolor: od jasnożółtawobrunatnej i złocistej, złotej przez zielonawobrunatną, brązową aż do prawie czarnej.

Rysa: biała
Połysk: szklisty
Współczynnik załamania: 1,67 – 1,71
Dyspersja: 0,018

Nazwa pochodzi od miejsca odkrycia – sinhala w sanskrycie oznacza Cejlon.

Największy sinhalit znaleziono na Sri Lance, miał 158 karatów.

• gromada I: pierwiastki rodzime, stopy i związki międzymetaliczne – (złoto rodzime, srebro rodzime, diament, grafit, rtęć rodzima (zaliczana zwykle do mineraloidów); eugenit i in.)
• gromada II: węgliki, azotki, fosforki i krzemki – (cohenit, niobocarbid; carlsbergit, sinoit; schreibersyt, barringeryt; fersilicyt, hapkeit i in.)
• gromada III: siarczki i pokrewne selenki i tellurki oraz siarkosole (niekiedy część z tych minerałów jest określana jako kruszce) – (piryt, markasyt, pirotyn, sfaleryt, galena, cynober, aurypigment, molibdenit, bornit, chalkozyn, kowelin; clausthalit, berzelianit; calaveryt, hessyt; proustyt, bournonit, boulangeryt, Tiospinele (sulfospinele) i in.)
• gromada IV: halogenki (fluorki, chlorki, bromki i jodki) – (fluoryt, sellait, villiaumit; halit, sylwin, karnalit, atakamit; bromargyryt; jodargyryt i in.)
• gromada V. tlenki oraz wodorotlenki i tlenowodorotlenki – (spinele (spinel, magnetyt, chromit), hematyt, piroluzyt, uraninit, rutyl, anataz, brookit, kasyteryt, kupryt, lód, korund; brucyt, gibbsyt, diaspor, goethyt, lepidokrokit, manganit i in.)
• gromada VI: sole kwasów tlenowych
• gromada VI-1: azotany – nitrokalcyt, nitromagnezyt,likasyt, i in.)
• gromada VI-2: jodany i chlorany (te ostatnie jak dotąd nieznane jako oddzielne minerały) – (lautaryt i in.)
• gromada VI-3: węglany – (kalcyt, aragonit, vateryt, dolomit, ankeryt, magnezyt, syderyt, rodochrozyt, smithsonit, cerusyt, kutnahoryt, hydrocynkit i in.)
• gromada VI-4: seleniny i seleniany – (chalkomenit, molibdomenit, schmiederyt i in.)
• gromada VI-5: telluryny i tellurany – (teineit, plumbotelluryt i in.)
• gromada VI-6: borany – (boracyt, boraks rodzimy, uleksyt, colemanit, kernit i in.)
• gromada VI-7: siarczany – (gips, anhydryt, celestyn, baryt, anglezyt, chalkantyt, melanteryt, epsomit, kizeryt i in.
• gromada VI-8: chromiany i dwuchromiany – (krokoit, lopezyt i in.)
• gromada VI-9. molibdeniany – (wulfenit, powellit, ferrimolibdyt, mełkowit i in.)
• gromada VI-10: wolframiany – (ferberyt, wolframit, hubneryt, scheelit i in.)
• gromada VI-11: fosforany – (apatyt, ksenotym, monacyt , piromorfit, strengit, wiwianit, turkus, lazulit i in.)
• gromada VI-12: arseniany – (skorodyt, mimetezyt, erytryn, annabergit, konichalcyt i in.)
• gromada VI-13: wanadany – (wanadynit, mottramit i in.)
• gromada VI-14: minerały uranylu – (autunit, metaautunit, torbernit, karnotyt, tjujamunit, uranofan, skłodowskit, schoepit, becquerelit, curyt i in.)
• gromada VI-15: krzemiany i glinokrzemiany
  • a. krzemiany wyspowe – (oliwiny (forsteryt, fajalit), granaty (almandyn, grossular, spessartyn, uwarowit), cyrkon, kyanit, topaz i in.)
  • b. krzemiany grupowe – (hemimorfit, wezuwian, zoisyt, epidoty, melility i in.)
  • c. Krzemiany pierścieniowe – (turmaliny (szerlit, elbait, drawit i jego odmiana chromdrawit), kordieryt, beryl, eudialit i in.)
  • d. krzemiany i glinokrzemiany łańcuchowe – (pirokseny (diopsyd, augit, diallag, spodumen, jadeit, egiryn), czaroit i in.)
  • e. krzemiany i glinokrzemiany wstęgowe – (amfibole (np. ferroaktynolit, tremolit, hornblenda, cummingtonit, glaukofan), prehnit i in.
  • f. krzemiany i glinokrzemiany warstwowe – (miki (np. biotyt, muskowit, flogopit, lepidolit), minerały ilaste (np. kaolinit, illit, montmorillonit) i in.)
  • g. krzemiany i glinokrzemiany przestrzenne (szkieletowe) – (kwarc, trydymit, coesyt, krystobalit, skalenie potasowe (mikroklin, sanidyn, ortoklaz), skalenie Ca-Na czyli plagioklazy (anortyt, albit, labrador), nefelin, sodalit, zeolity (stilbit, natrolit, chabazyt) i in.)

Wówczas gdy skały podlegają działaniu wysokiej temperatury i/lub ciśnienia, ulegają przeobrażeniu (metamorfizmowi). Jako, że większość minerałów nie jest trwała w stanie stałym w szerokim zakresie ciśnienia i temperatury, przeobrażeniu ulega ich struktura wewnętrzna oraz często również skład chemiczny. Powstają zupełnie nowe fazy krystaliczne, jak np. staurolit (Fe,Mg)₂Al₉(Si,Al)₄O₂₀(O,OH)₄, bądź dochodzi do powstania odmian polimorficznych, np. andaluzyt Al^VIAl^V[SiO₅] poprzez podniesienie ciśnienia przechodzi w kyanit Al^VIAl^VI[SiO₅, a w przypadku wzrostu ciśnienia i temperatury w silimanit Al^VIAl^IV[SiO₅]. Przemianie w tym przypadku zachodzi pozycja glinu Al w strukturze wewnętrznej. na kontaktach intruzji magmowych ze skałami otaczającymi, np. węglanowymi wapieniami lub dolomitami powstają skały bogate w krzem Si jak i węglan wapnia CaCO₃ nazywane skarnami. Pospolite minerały w tym przypadku to wollastonit CaSiO₃, wezuwian Ca₁₀(Mg,Fe) ₂Al₄[(OH) ₄/(SiO₄)₅/(Si₂O₇)₂], bądź wiele odmian granatów, jak np. grossular Ca₃Al₂(SiO₄)₃.

W wyniku oddziaływania lotnych składników magmy i utworów hydrotermalnych oraz wód powierzchniowych może spowodować przeobrażenie istniejących minerałów oraz powstanie nowych faz krystalicznych. Proces w którym zachodzi powstanie nowych minerałów i zmiana składu chemicznego istniejących nazywamy metasomatozą, bądź w przypadku udziału lotnych składników magmy pneumatolizą. Przykładem jest powstanie kasyterytu SnO₂ w wyniku działania lotnego SnF₄ na kwarc SiO₂.

Na powierzchni Ziemi minerały ulegają wietrzeniu pod wpływem czynników atmosferycznych i wód. Ulegają utlenieniu, rozpuszczeniu, rozkruszeniu itp. w takich procesach powstaje np. kaolinit Al₄[Si₄O₁₀](OH)₈, w wyniku wietrzenia granitu i rozkładu skaleni. Kalcyt CaCO₃ powstaje również w wyniku sedymentacji z wód morskich tworząc wapień. Procesy utleniające i ługujące prowadzą do powstania tzw. paramorfozy, np. goethytu α-FeOOH po pirycie FeS₂. Z ewaporacji (odparowania) wód morskich powstają minerały takie jak gips CaSO₄ • 2H₂O lub halit NaCl.

Do minerałów nie zalicza się mineraloidów:

• substancji bezpostaciowych o jednorodnej strukturze chemicznej;
• substancji powstałych w wyniku zniszczenia struktury krystalicznej minerału pod wpływem promieniowania jonizującego;
• rtęci.

Za minerał nie jest uznawana ropa naftowa i jej niekrystaliczne pochodne. Minerałem nie jest woda w stanie ciekłym (natomiast lód jest minerałem). Do minerałów nie zalicza się substancji pochodzenia biologicznego, o ile pod wpływem procesów geologicznych nie uległy przekształceniu w substancje krystaliczne (np. fosforyty powstałe z organizmów morskich).

Minerałami nie są substancje zwane nieprecyzyjnie „minerałami syntetycznymi”, czyli substancje otrzymywane sztucznie w laboratoriach lub zakładach przemysłowych. Do najczęściej produkowanych syntetyków należą: ałunit, chalkantyt, syntetyczny korund, cyrkonia, lopezyt oraz diament syntetyczny.

Minerałami nie są substancje rozpuszczone w wodzie, w postaci jonowej (woda mineralna) lub w pożywieniu, czy w parafarmaceutykach. Są to „Sole mineralne”.

Wg dawniejszych definicji do minerałów zaliczano wszystkie substancje i ich roztwory stałe powstałe w wyniku procesów geologicznych, bez względu na postać i fazę.